گاهی وقت ها هم از یک آدمی بدت میاد ، بد که چه عرض کنم متنفری ازش اما یه چیزایی رو مجبوری مراعات کنی ، مثلا پست های اینستاگرامش رو می بینی و لایک می کنی ، سالی یه بار که می بینیش شیک و مجلسی احوال پرسی می کنی ، از اوضاع زندگی می پرسی و براش آرزوی موفقیت می کنی در حالی که میخوای سر به تنش نباشه …

احساس می کنم قدری از عصبیت های ما به خاطر همین مسأله س ، تن دادن به یه جور رودرواسی نفرین شده ، بخشیش به خاطر فرهنگه ، فرهنگی که هممون رو مبادی آداب بار آورده و گند بزنن به این مدل آداب ، یاد نگرفتیم کسی که باهاش راحت نیستیم (حالا به هر دلیلی) رو بذاریم کنار و ازش رد شیم ، زندگیمون پره از دوستی های اجباری …

0

نظر بدهید